اصطلاح “جمع سپاری” در ابتدا توسط جف هاو در سال ۲۰۰۶ ابداع شد که ترکیبی از کلمات “برون سپاری” و “جمعیت” است. برون سپاری درحالت معمول انتقال فرآیندهای کاری از شرکت خود به یک ارائه دهنده خدمات بیرون شرکت به منظور استفاده از مقیاس های مربوطه و به حداقل رساندن هزینه ها توصیف می شود. جمعیت به طور کلی تعداد زیادی از افراد را توصیف می‌کند که یک جامعه را تشکیل می‌دهند.

جمع سپاری چیست؟

بنابراین اصل جمع سپاری فرآیندی را توصیف می کند که در آن شرکت ها بخش هایی از فرآیندهای کاری خود را برون سپاری می کنند و به جای ارائه دهندگان خدمات منفرد، متکی به جامعه هزاران نفری (جمعیت) هستند. شرکت‌ها به اصطلاح با “هوش توده‌ها” کار می‌کنند. به افرادی که در جمعیت شرکت می‌کنند، کارگران جمعیتی یا crowd workers گفته شده که اغلب در سیستم‌ عامل جمع سپاری ثبت‌نام می‌کنند.

جمع سپاری زمانی اتفاق می افتد که یک نهاد – چه یک فرد و چه یک سازمان – منابع خاصی را از گروهی از مردم (جمعیت) درخواست می کند. کسب و کارها، افراد و سازمان‌های مختلف از این فرآیند برای جذب ایده‌ها، جمع‌آوری پول و همچنین تحکیم و ترویج اطلاعات استفاده می کنند.

این نهادها از اینترنت، رسانه‌های اجتماعی و پلتفرم های هدفمند برای استخراج و دریافت اطلاعات، کالاها یا خدماتی که به دنبال آن هستند، استفاده می‌کنند. این امر به آنها امکان می دهد تا با طیف گسترده تری از منابع نسبت به آنچه که اگر از کارمندان، تأمین کنندگان و دیگر منابع سنتی ماهر از طریق روش های متداول تعامل استفاده می کردند، درگیر شوند.

مزایا و معایب جمع سپاری

جمع سپاری می‌تواند به نهادها اجازه دسترسی به مجموعه‌ای وسیع‌تر از تخصص ها با سرعت بیشتر و با هزینه کم‌تر نسبت به مسیرهای سنتی بدهد. از سوی دیگر، این نهادها نمی‌توانند تضمین کنند که جمعیتی که به آن دسترسی دارند دارای تخصص، تجربه و یا منابع لازم برای ارائه چیزی است که آن‌ها نیاز دارند و اینکه آیا آن‌ها به بهترین منابع برای ارائه بهترین نتیجه ممکن می رسند یا خیر.

جمع سپاری ها الزامات مدیریتی متفاوتی دارند. نهادهایی که به جمع سپاری تبدیل می‌شوند ممکن است نیازمندی های بیشتری برای انتظارات خود و همچنین نحوه ارزیابی پاسخ ها، جبران مشارکت یا تجزیه مالکیت نتایج نهایی، داشته باشند.

با توجه به تعاریفی که انجام شد، لازم است بدانیم جمع سپاری در چه مواردی کاربردی می شود؟

جمع سپاری در تمام مراودات اجتماعی و تجاری تأثیرگذار است. این روش کار، استخدام، تحقیق، ساخت و بازاریابی را تغییر می دهد. دولت ها برای توانمندسازی شهروندان و دادن صدای بیشتر به مردم از جمع سپاری استفاده می کنند. جمع سپاری در علوم پزشکی و بهداشت، می تواند موجب دموکراتیک کردن حل مسئله شود و نوآوری را تسریع کند. با استفاده از آموزش، جمع سپاری توانایی ایجاد انقلاب در سیستم را دارد، همانطور که در حال حاضر تامین مالی جمعی روند سنتی بانکداری و سرمایه گذاری را به چالش کشیده است. این امر، ذهنیت و رویکرد قرن بیست و یکم است که می تواند در بسیاری از زمینه ها به کار رود:

      • تسریع نوآوری
      • اشتراک ایده ها
      • باز آفرینی مدل های تجاری
      • هم آفرینی
      • درگیر کردن مصرف کنندگان یا شهروندان
      • باز آفرینی مدل های کاری
      • صرفه جویی در هزینه
      • افزایش کارایی
      • باز آفرینی مدل های مالی

 یک رویکرد مشارکتی یا جمعیت محور را می توان برای همه موارد به کار برد. اما در اینجا فقط چند حوزه وجود دارد که تأثیر قابل توجه و پتانسیل زیادی برای استفاده از جمع سپاری دارند:

      • کسب و کار
      • آموزش
      • دولت
      • فناوری اطلاعات
      • سرمایه گذاری
      • کارآفرینی
      • بازاریابی
      • علم و بهداشت
      • کسب و کار اجتماعی و غیرانتفاعی